Stoffel van Viegen (1916 - 1988)

“Een heer van stand op de orgelbank”. Zo zou je de vroegere Utrechtse domorganist Stoffel van Viegen (1916-1988) kunnen karakteriseren. Zijn orgelspel werd gekenmerkt door een grote voornaamheid.

Hoewel Utrechtenaar van geboorte, brengt Van Viegen een groot deel van zijn jeugd in Noord-Brabant door. Zijn eerste muziekonderricht ontvangt hij van Karl Hamm uit Venlo. Teruggekeerd in Utrecht zet hij zijn studie voort bij Willem Petri (orgel en piano), later bij Sem Dresden (contrapunt en harmonie), Hendrik Andriessen (onder meer improvisatie) en Adriaan Engels (orgel).

Vanaf zijn 12e jaar werkt hij als kerkorganist. Dr. Maarten Vente beschrijft in zijn boek ‘Orgels en organisten van de Dom te Utrecht van de 14e eeuw tot heden’ hoe de jonge Van Viegen en andere Utrechtse organisten na afloop van ‘hun’ kerkdienst naar de Dom snellen om daar het orgelnaspel van domorganist Hendrik F. Bos (1919-1937) te horen.

In juni 1937 wordt een sollicitatieprocedure in werking gesteld voor een nieuwe Dom-organist. Onder de meer dan honderd sollicitanten bevinden zich organisten als Feike Asma, Cornelis Bute, Piet van Egmond Han Hoogewoud, Mees van Huis, Herman Nieland en Adriaan C. Schuurman. Tot ieders verbazing wordt de toen 21-jarige Stoffel van Viegen benoemd.

In de jaren veertig wordt Stoffel van Viegen gevraagd hoofdleraar orgelspel aan het Utrechts Conservatorium te worden. Veel later bekende organisten hebben bij hem gestudeerd.

Van Viegen concerteert regelmatig voor de NCRV-radio en is ook in den lande een bekend concertgever. Eind 1986 neemt hij na een bijna 50-jarig dienstverband afscheid als Dom-organist.