Robert Schumann (1810 - 1856)

Schumann is een prototype van de romantische kunstenaar, wiens leven naast hoogtepunten ook enkele tragische dieptepunten kent.

Het eerste grote dieptepunt in zijn leven vindt plaats in 1826 wanneer zijn zusje Emilie zichzelf van het leven berooft. Tot overmaat van ramp overlijdt zijn vader een paar weken later.

Schumann studeert op advies van zijn moeder aanvankelijk rechten in Leipzig en Heidelberg. Tot haar grote ongenoegen wijdt Schumann zich na twee jaar volledig aan zijn muziekstudie. Hij trekt naar Leipzig waar hij inwoont bij zijn pianoleraar Friedrich Wieck. Zijn pianostudie loopt echter averij op doordat zijn rechter ringvinger verlamd raakt. Na deze tegenslag richt Schumann zijn aandacht op het componeren van muziek.

Behalve componeren houdt Schumann zich ook bezig met beschouwingen over muziek. Omdat er in het begin van de jaren dertig van de negentiende eeuw weinig belangstelling bestaat bij uitgevers voor kritische muziekbeschouwingen, richt Schumann samen met Wieck en enkele anderen in 1834 het Neue Zeitschrift für Musik op.

Schumann wordt tot over zijn oren verliefd op lievelingsdochter van zijn pianodocent, Clara. Vader Wieck doet alle mogelijke moeite een huwelijk te voorkomen en uiteindelijk moet de rechter er aan te pas komen om het huwelijk in 1840 te laten plaatsvinden.

Het paar blijft in Leipzig wonen waar Schumann in 1844 compositieleraar wordt aan de twee jaar eerder door Felix Mendelssohn opgerichte Musik-Schule.

Schumann heeft tijdens zijn leven diverse inzinkingen en lijdt aan depressies. Vanaf 1850 is hij dirigent in Düsseldorf. Na aanvankelijke successen, waarbij zijn vrouw als pianiste optreedt, verliest hij door zijn onberekenbaarheid alle gezag. Vanaf 1853 is Schumann weer dirigent af. Een paar maanden later springt hij in een moment van radeloosheid in de Rijn, maar wordt gered. Schumann wordt vervolgens opgenomen in een inrichting voor geesteszieken, waar hij in 1856 op 46-jarige leeftijd overlijdt.

Schumann staat niet bekend als een componist van orgelmuziek. Zijn roem heeft hij vooral verdiend met zijn talloze liederen met en stukken voor piano. Verder componeert hij vier symfonieën, een opera en kamermuziek.