Cornelis J. Bute (1889 - 1979)

Cornelis Bute (1889-1979) is zestig jaar lang organist van de Grote of Sint-Walburgskerk in Zutphen. Hij is vanaf zijn geboorte blind.

Vanuit zijn geboorteplaats Arnhem gaat hij op achtjarige leeftijd naar Amsterdam voor een opleiding aan het Instituut tot Onderwijs van Blinden. Hij krijgt er orgelles van C.F. Hendriks Jr. (organist Concertgebouw en Ronde Lutherse Kerk Amsterdam) en pianoles van B. Idis. Al snel wordt hij assistent-organist van de Hervormde Gemeente Amsterdam. In 1908 krijgt hij een tijdelijke aanstelling in de Walburgskerk in Zutphen die twee jaar later wordt omgezet in een definitieve benoeming.

Door zelfstudie tracht hij zijn niveau als kerk- en concertorganist te verhogen. In 1928 legt hij, onder auspiciën van de Nederlandse Organisten Vereniging, examen voor het B-diploma Kerk-, Concertspel en Onderwijs af. Op latere leeftijd begint hij nog aan een beiaardstudie. Eind 1950 wordt hij benoemd tot stadsbeiaardier van Zutphen. In 1968 neemt hij afscheid als kerkorganist.

In zijn orgelconcerten geft Bute blijk van een voorkeur voor de Franse en Duitse romantiek, met een voorliefde voor het œuvre van J.S. Bach. Verder speelt hij veel werk van Nederlandse componisten. In later jaren ontwikkelt hij zich tot een begaafd improvisator.

In 1938 neemt hij, samen met Anthon van der Horst, Hendrik Andriessen en Jan Mul, deel aan het eerste Nederlandse improvisatieconcert in de Utrechtse Dom. Daarnaast vertrouwt hij een aantal orgelcomposities aan het papier toe, zoals de ‘Suite in ouden stijl’ uit 1944 en een ‘Toccata over gezang 58’ (uitgave 1935).