Bernard van den Sigtenhorst Meyer

Bernard van den Sigtenhorst Meyer (1888 - 1953)

Na het gymnasium te hebben doorlopen studeert hij van 1910 tot 1912 piano, muziektheorie en compositie aan het Amsterdams Conservatorium. Hij componeert in deze tijd sonates voor viool, stukken voor piano en een strijkkwartet. Deze werken overleven de tijd niet; het is Bernard zelf, die ze vernietigt.

In 1916 leert hij de dichter en zanger Rient van Santen kennen. Van 1916 tot 1927 treden zij vaak samen op. Vanaf 1919 wonen ze samen in Den Haag. Hun huis ontwikkelt zich tot een artistiek trefpunt voor collega's en vrienden.

Van Santen heeft grote invloed op de composities van Van den Sigtenhorst Meyer. Tot 1923 schrijft hij veel korte composities, waarin belangstelling doorklinkt voor oosterse filosofieën.

In 1923 maken Van Santen en Van den Sigtenhorst Meyer samen een concertreis naar Nederlands-Indië. Als gevolg hiervan neemt de oriëntaalse invloed sterk toe. Daarnaast verdiept hij zich in 15de-17de eeuwse polyfonie. Hierdoor kenmerkt zijn muziek zich door doorgecomponeerde imitatorische structuren.

In 1935 is hij één van de oprichters van de Vereniging voor Protestantse Kerkmuziek

In 1944 overlijdt Van Santen.

Na de oorlog is hij actief binnen de Nederlandse Federatie van Beroepsverenigingen van Kunstenaars en de Nederlandse Toonkunstenaarsraad.

Diverse verzoeken om les te geven op het conservatorium wijst hij af. Hij voorziet voornamelijk in zijn onderhoud met het geven van privélessen.

Hoewel Van den Sigtenhorst Meyer tot vooraanstaande componisten van zijn generatie wordt gerekend, treedt hij weinig op de voorgrond.

Composities